Monthly Archives: December 2010

Geruisloos had ze haar koffer gepakt. De taxi zou al om zes uur in de ochtend beneden staan. Haar voice recorder had al die tijd onder haar kussen gelegen, zodat er hooguit wat achtergrondgeluiden te horen waren geweest bij de organisatie. Het zou nu 9 uur in de avond zijn in San Francisco, de ‘organisatie’ zou nog zeker luisteren naar mogelijke activiteiten. Continue reading →

John had gebeld met Glenn en zei dat alles redelijk volgens plan verliep. De volgende dag zou hij een poging wagen om de laptop can Cheryl te voorzien van de nodige software. Dat liep echter anders. Continue reading →

In het vliegtuig bedacht Cheryl zich dat het vanaf 10 kilomter hoogte een idee zou zijn om Patrick te bellen. De ‘organisatie’ zou dat telefoontje niet kunnen traceren was haar gedachte, vooral niet omdat ze even een andere lege stoel opzocht, waar ze met het in-flight telefoon systeem zou kunnen bellen. Continue reading →

2 maanden later, vele tientallen gesprekken verder, zat Chrystel in het vliegtuig naar Europa, ze in London aankomen en daar kennismaken met John Smith. John zou haar in Europa belegeiden, ze had instructies gekregen van Glenn. Ze was inmiddels stukken voorzichtiger geworden. Continue reading →

Onderweg terug naar San Francisco was Chrystel beduidend minder blij dan op de heenweg, ze wond zich op over het waardeloze gesprek en de totaal nutteloze vragenlijst. Deze man mankeerde helemaal niets, lachtte haar zelfs uit en beschouwde haar als een beginnend journaliste die niet goed voorbereid aan haar gesprek begin. Continue reading →

Ik durfde nog niet aan Glenn te vragen waarom hij meeging naar de interviews, hij had geen enkele inhoudelijke rol. Maar ik liet het maar zo, misschien wilde hij alleen testen of ik de vragen goed genoeg uit mijn hoofd wist. Inwendig moest ik er eigenlijk wel een beetje om lachen, ik voelde me eigenlijk weer een soort beginneling. Continue reading →

Patrick was verrast door het apparaatje: ‘Zoiets heb ik nog nooit gezien. Ik weet er niet veel van, maar dit is niet zomaar een voice recorder. Maar het is inderdaad hetzelfde type welke door die ene vrouw werd gebruikt in de Golddust.’ Continue reading →

Het was maandagochtend 7 uur, in Nederland zou het op de redactie 4 uur in de middag zijn, het NRC Handelsblad van die dag zou binnen een uur bij de meeste abonnees door de brievenbus vallen en de losse verkopen zouden op gang komen. Geen verhalen die echt de moeite waren, zoals wel vaker gebruikelijk na het weekend. Continue reading →

De Golden Gate lag vroeg in de ochtend nog volledig in de mist, maar ik reed tegen het middaguur in de volle zon over de altijd prachtige brug die mij uiteindelijk via een prachtige route naar Muire Woods National Park bracht. Sandy was vanuit Sauselito zelf al naar Muire Woods gereden, we zouden elkaar bij de ingang ontmoeten. Continue reading →