2 maanden later, vele tientallen gesprekken verder, zat Chrystel in het vliegtuig naar Europa, ze in London aankomen en daar kennismaken met John Smith. John zou haar in Europa belegeiden, ze had instructies gekregen van Glenn. Ze was inmiddels stukken voorzichtiger geworden. In de afgelopen maanden was haar argwaan behoorlijk toegenomen, ze kreeg Patrick maar moeilijk te pakken, verbindingen waren slecht of werden gestoord. Ze had het gevoel dat ze voortdurend gevolgd werd, maar ze voelde de opwinding: ze zou achter iets groots komen. Ze had inmiddels een nieuwe ‘voice recorder’. Inwendig lachtte ze, ze kende het apparaatje nu van binnen en van buiten.
Ze had enige weken eerder in San Francisco iemand gevonden die haar de misteries rondom de voice recorder kon verklaren. Ze ging toen uitermate zorgvuldig te werk om geen argwaam bij de ‘organisatie’ te wekken. Ze had het vermoeden dat het apparaatje meer kon dan ze aanvankelijk wist. Gedurende de tientallen gesprekken had ze voortdurend het gevoel dat Glenn precies wist waar ze was. Ze ging letten op het spel van vragen en antwoorden. Temeer omdat ze steeds vaker structuur begon te ontdekken in de vragen die zij moest stellen tijdens de interviews en de achtereenvolgende antwoorden die werden gegeven. Van de 15 vragen waren er bij vele mensen op een aantal vragen exact dezelfde antwoorden gegeven. Ze wist dat ze tijdens de gesprekken niet kon vragen naar andere namen uit haar lijst van gesprekken, dat zou onmiddelijk argwaan wekken en op zijn minst Glenn alarmeren, maar ook de ‘organisatie’. Van beiden wist ze nog steeds heel weinig. En ook Frank was niet op de hoogte, althans dat zei hij. Maar hoe het kon dat er zoeveel exact dezelfde anwtoorden werden gegeven, was tot nu toe een raadsel. Ze was benieuwd of eenzelfde verschijnsel ook in Europa aanwezig zou zijn.
Franks gedrag werd vreemder en ook afstandelijker. Ik verzette me niet meer tegen de klus en speelde het gehele spel mee en naarmate ik verder kwam in mijn onderzoek, bleek Frank juist meer argwaan te krijgen, alsof hij zijn rol niet meer onder controle had. Ook dat hield Chrystel bezig en bij een mogelijk bezoek aan Nederland zou ze zeker op de redactie zijn en Frank rechtsreeks confronteren met zijn afwijkende gedrag. Zijn lichaamstaal zou hem verraden, al vond ze dat dat eigenlijk nu al het geval was. Frank wist volgens haar meer.
Het apparaatje welke zij van Glenn had gekregen bleek inderdaad een GPS zender/onvanger in zich te hebben, een zender en gekoppelde microfoon en een volledige smartphone, een nog niet bekend verschijnsel in die tijd. Chrystel vroeg zich altijd al af waar het schermpje voor bedoeld was, er was volgens haar niets op te zien, maar een bepaalde combinatie van toetsen liet het vollledig display zien, de GPS lokatie waar Chrystel was, de lokaties met afspraken, de volledige agenda en de ingeboekte vluchten. De onderzoeker, Julian Brown, was meesterlijk goed in doorgronden van het apparaatje, zonder dat er argwaam werd gewekt. Na de gespeelde onhandigheid van Kevin met een fles wijn, was ik er niet zeker van of het echt volledig defect zou zijn.
Via Kevin was ik bij deze man terecht gekomen, ik had de gehele operatie zorgvuldig gepland, ik moest en zou geen argwaam wekken. Ik kon er dus niets over zeggen in aanwezigheid van het apparaatje in de zekerheid dat de ‘organisatie’ het zou horen. Ook zou ik niet kunnen mailen, waarschijnlijk zou de ‘organisatie’ mijn mail onderscheppen.
Een paar weken geleden besloot ik Sandy erbij te betrekken, alhoewel ik nog geen idee had waarom ik mijn beste vriendin met mijn ‘probleem’ zou opzadelen. Kevin had inmiddels een andere baan gevonden en ze leken ondanks de fors lagere inkomsten weer blij te zijn dat de spanningen waren verdwenen. Kevin voelde zich weer op zijn gemak en hoopte nooit meer iets met Miller te maken te krijgen. Dat zou anders lopen, naar later bleek.
Kevin schrok hevig bij het zien van het apparaatje, toen Cheryl in een vrij weekend haar vriendin opzocht. Ze had het spel goed voorbereid en tegen Glenn gezegd dat ze die zaterdag in Sausalito zou zijn. ‘Leuk, vermaak je’, had Glenn nog gezegd, waarna hij de ‘organisatie’ belde om te melden haar te volgen via de GPS of ze echt in Sausalito zou zijn.
Kevin maakte bij het zien van het apparaatje meteen het gebaar niets te zeggen, liep even de kamer uit en kwam snel terug met wat instructues op papier. Ik moest vooral gewoon gezellig kletsen over de dagelijkse dingen en niets over het apparaatje. Sandy begreep er al helemaal niets van, maar deed wat Kevin vroeg. Ze liepen naar buiten en gingen beiden gezellig op het fraaie terras van het huis zitten. Ondertussen zat Kevin achter zijn computer en zocht naar het adres van Julian Brown, iemand die hij uit de Miller tijd kende. Hij zou haar verder kunnen helpen. Hij schreef zijn e-mail adres op en zijn telefoonnummer. Hij schreef er de volgende instrctie bij: ‘Gebruik niet je eigen computer of eigen e-mail adres, maak een adres onder een andere naam aan bij Hotmail of zo en mail hem dan via een internet café, maar niet vanaf huis. Als je hem belt, zorg dan dat het apparaatje buiten gehoorbereik is, of dek het goed af met kleding, dekens of een kussen. Ze kunnen je de hele dag horen’.
Sandy pakte het apparaatje voorzichtig op en bestudeerde het aandacht. Binnen haar ‘geheimzinnige’ functie op het gebied van mobiel binnen Apple had ze wel meer apparaatjes gezien van dit formaat. Apple experimenteerde volop met mobiel, maar had tot nu toe nog geen enkel apparaat op de markt gebracht, dat zou nog een paar jaar duren. Toch schrok Sandy bij het zien van het serienummer, 758AP567C2907PLE. Ze herkende het, de combinatie AP en PLE vormden Apple en de C stond voor Cupertino. Het zou dus iets zijn uit de laboratoria van Apple, geen regulier apparaatje dus. Ze werd lijkbleek en knikte naar Kevin, die haar het briefje gaf. Ze schreef erbij: ‘Dit is gevaarlijk spul, pas goed op jezelf, we moeten uiterst voorzichtig met elkaar communiceren.’
Ik kon mijn ogen niet geloven, Sandy wist iets van de oorsprong van het apparaat. De tien minuten die volgden waren vreemd. We voelden alle drie de spanning van de aanwezigheid van het apparaatje, en wisten dat we een gewoon gezellig zaterdagmiddag bezoekje moesten spelen. Kevin had een idee en zei: ‘Zin in een glas wijn?’ ‘Ja, lekker’, zeiden we allebei, we waren inderdaad toe aan wat stoom afblazen en wijn zou ons goed doen. Een beetje onhandig opende Kevin de fles, welke omviel en precies een hele golf wijn over het apparaatje uitschonk. Hij zei nog hardop terwijl de eerste druppel op het apparaatje vielen: ‘O, sorry Cheryl, ik ben bang dat je voice recorder zijn langste tijd heeft gehad’. Daarna viel de verbinding weg. Cheryl maakte zich zorgen over het feit of Glenn geen argwaan zou krijgen: ‘Waarom zou de voice recorder juist op dat moment in het weekend op tafel hebben moeten liggen bij de vriendin van Cheryl?’
Bij de ‘organisatie’ werd dat onmiddellijk gezien en Glenn werd gebeld. Hij kon niets doen, Chrystel bellen zou argwaam wekken. Hij zei dat hij het maandag wel zou uitzoeken.
Maandag belde ik vanaf huis zelf naar Glenn en zei dat er wijn over de voice recorder was gevallen en dat zij niet zeker wist of hij het nog wel zou doen. Glenn reageerde gespeeld kalmpjes en maakte er een grapje over: ‘Ach ja, vrouwen en wijn, een onhandige combinatie’. Ik kon dat kleine kereltje wel wurgen om deze seksitische opmerkingen, maar in plaats darvaan zei ik: ‘Ja, ik deed wat onhandig het afgelopen weekend in Sausalito’, dat laatste om nog duidelijk te benadrukken dat ze daar was. ‘Geeft niets, ik kom je vanochtend een nieuw exemplaar brengen en dan kunnen we meteen je instructies doorspreken voor je reis naar Europa’.
Glenn kwam al vrij snel, we ruilden de voice recorders om en bespraken de komende reis, ik zou donderdag vertreken, had nog één gsprek in de stad, maar had nog wat vrije tijd over. Aanvankelijk wilde ik nog langs mijn apartement in New York vliegen, maar volgens Glenn was daar geen tijd voor, het schema in Europa was strak geregeld. Chrystel wist niet dat de ‘organisatie’ er alles aan deed om een ontmoeting tussen haar en Patrick te voorkomen.
